start   malarstwo   grafika   rzeźba   widoki Warszawy   kronika wystaw   oprawa   konserwacja  

G a l e r i a   B e l l o t t o
JERZY RYSZARD     Z I E L I Ń S K I
- rzeźba -


,,Orka,, olej - płótno na kartonie 49,5 x 64,5 cm., 1972 r.

Urodzony w 1943 w Kazimierzowie w Kieleckiem, zmarł w 1980 w Warszawie. Malarz; jedna z legend życia artystycznego lat 60. i 70. w Warszawie, W latach 1962-68 studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1962-68), najpierw rzeźbę u Alfreda Jesiona, następnie malarstwo u Jana Wodyńskiego i Jana Cybisa, w którego pracowni uzyskał dyplom; od roku 1971 kształcił się też w zakresie scenografii. W okresie tym zaprzyjaźnił się z Janem Dobkowskim, stworzył razem z nim Grupę Neo-Neo-Neo. Początek jej historii przypadł na rok 1965, ale wspólne publiczne wystąpienia artystów miały miejsce w latach 1967-70. Pierwsze "niefakturowe, metaforyczne obrazy trójkąty", jak pisał Janusz Zagrodzki, określane terminem "áizm", Zieliński malował jednak już w 1963 roku. Działalność grupy obejmowała z jednej strony kontestację akademickiego profilu kształcenia, opartego na tradycji koloryzmu w ortodoksyjnym, kapistowskim wydaniu, z drugiej zaś parodię pełnych namaszczenia manifestów artystycznych.Legendę Zielińskiego jako twórcy indywidualnego, niespokojnego, poszukującego utrwaliły dedykowane mu po tragicznej śmierci obrazy: Wiesława Szamborskiego ("Po pogrzebie", 1980), Krystyny Brzechwy ("Ikar", 1980), Mariana Czapli ("Upadek", 1982), Jana Dobkowskiego ("Tren", 1984; Dobkowski malował Jurry'ego także już wcześniej - zob. obraz "W pracowni ASP. JURRY maluje", 1967), Marka Sapetty ("Epitafium dla Jurry'ego", 1987), Włodzimierza Pawlaka ("Droga do Jurry'ego Zielińskiego", 1985). To niezwykły hołd, złożony przez kolegów po fachu; hołd, który potwierdza wagę i znaczenie obecności Zielińskiego w środowisku warszawskim, z drugiej zaś strony - niemal powszechne zaskoczenie jego tragiczną śmiercią. Malarz brał udział we wszystkich wystawach Neo-Neo-Neo (1967-70). Z innych ważnych ekspozycji należy wymienić zorganizowaną przez Janusza Boguckiego w Galerii Współczesnej wystawę "Secesja – Secesja" (1968). Kolejne prezentacje prac Zielińskiego odbyły się między innymi w Galerii Katowice PSP-ZPAP (1970), warszawskiej Galerii Staromiejskiej (1971), Stołecznym Biurze Wystaw Artystycznych; pośmiertnie - w Galerii Stowarzyszenia Historyków Sztuki w Warszawie (1981). Twórczość grupy Neo-Neo-Neo podsumowała wystawa zorganizowana w warszawskiej Galerii Sztuki Współczesnej Zachęta w roku 1995 (w katalogu zrekonstruowano kalendarium; tamże znajdują się podstawowe dane dotyczące działalności obu artystów). W ostatnim czasie (2006) twórczość Zielińskiego przypomniała warszawska Oficyna Malarska. Autor: Małgorzata Kitowska-Łysiak, Instytut Historii Sztuki KUL Jana Pawła II, listopad 2006.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
G a l e r i a   B e l l o t t o
zaprasza codziennie od 10 do 19

Krakowskie Przedmieście 79, 00-079 Warszawa
tel./fax (0-22) 826 85 92
galeria@bellotto.pl